Quand Nôster Sgnaur al giræva al mand cun i sû dagg' apostol, al s' truvò una sîra in mæz a la campâgna sainza savair dovv l'arêv psò andær a durmir. Mo in cal mainter ch' i stæven a pinsær in che môd j arên psò fær par truvær qualcdoñ ch' i dess d' aloz, i vésten luntan luntan una lumeñna e, sainza dir nè tant e nè quant, is avviôn sobit da cla banda par vadder cus a j era. E quand i fonn là, i vésten che la lus la vgneva fôra da la fnæstra d'una casuplatta d'un pôver zavateñ, ch'al tgneva impiæ la lomm parchè al lavuræva anch ed nôt par ciapær un qualch baiôch tant da tirær inanz a la mei.
I batenn a la pôrta, e al zavateñ ai fè sobit bôna zîra, mo quand al sintè cus i vlêven, l' arspaus ch' l' era un pôver diævel ch' viveva da par lò e ch' al n' aveva che un læt a sô dispusiziañ.
J apôstol sintand acsè, is cunsiôn tra d' laur un mumaint e po j i dessen: ? Va bain, al læt al servirà pr' al nôster superiaur, ch' l' è quast que, e nuæter a durmirain com as pôl a sêder so pr' una scrâna o svultæ in tæra.
E acsè i fenn.
Mo San Pîr, vdand che al zavateñ al turnæva a mettres a lavurær, al pinsò ed tgnîri cumpagnî, e acsè, tra un dscaurs e cl' æter ai dess chi l' era cl' ômen ch' era andæ a durmir int al sô læt, e al le cunsiò, parchè al psess salværs l'anma, d'andæri a dmandær una grazia.
- Oi, arspaus al zavateñ, ai vâgh vluntira, me.
- E cus' i vût dmandæri? dess San Pîr.
- Ai dmandarò la grazia ed psair saimper venzer totti el vôlt ch' a zugarò.
E sainza lassær a San Pîr al taimp ed rimproverærel com al s' meritæva, l' andò a dsdær Nôster Sgnaur e l' avè la grazia.
San Pîr però l'êra avanzæ dscuntaint ed sta fazanda, sicchè turnand dapp poch a ciaccarær, al turnò a dir al zavateñ che bisugnæva ch' al zarcâs ed salværs l' anma, e ch' l' era anch a taimp par dmandær un' ætra grazia.
Al zavateñ tott cuntaint an s' al fè brisa dir dau vôlt, al turnò int un sælt dlà, da Nôster Sgnaur, e l'utens la grazia, ed psair campær tarsaint ân.
Sintand una matîria ed sta fâta, a San Pîr ai veins so la bozzra e al dè una gran lavæ ed tæsta al zavateñ. Mo sicomm l' era un bañ umâz, ai turnò a dîri ch' ai saveva d'mæl d' vaddrel andær a l' infêren e che s' al vlêva salværs al psêva dmandær una terza, e ultma grazia.
E al zavateñ, fagand come chelj æter vôlt, al dmandò che tott quî ch' j andæven a magnær i fîgh int al sô ôrt, j avanzâsen invatta a l' âlber fenna a tant ch' ai fóss pærs a lò. E anch sta grazia l' ai fo cunzæsa.
A la mateñna, al Sgnaur al s' livò, e dapp avair ringraziæ quall ch' j aveva dæ da durmir, al turnò a girær pr' al mand insamm ai sû cumpagn. Mo al n' era, a s' pôl dir, gnanch luntañ zaint pâs, che al zavateñ, tott in svarzura, l' andò sobit a l' ustarî a fær una partida a trisæt e, com as pôl bain immazinær, al la vinzé. E da cal dè, la furtoñna dal zugh l' an l' abbandunò piò, sicchè dapp puch ân, a forza ed venzer, al dvintò al piò gran sgnauri dal sô paiais. Al cumprò di sît, al fabbricò del cà, al mess so carôza e cavâl, e al campò tarsaint ân feliz e cuntaint.
Me quand i tarsaint ân i fonn cumpè, al zavateñ al sintè bâtter a la porta. L'era la Môrt che, stand ai pât cunvgnò, l' al vgneva a tôr par purtærel a cl' æter mand.
Sta brotta impruvvisæta l'an piasè gnent afât al zavateñ ch' l' aveva anch vojja ed campær un pzulatt, sicchè al dess a la Môrt: ? Lâsa bain che premma ed vgnir vî a metta a post pulîd i mî affæri, e te in st' mainter t' om stæ d' asptær, va bain a magnær di fîgh so par cl' âlber ch' è là zà int l' ôrt. T' sintræ com j eñ boñ. Me a veggn sobit.
La Môrt, ch' l' era in bôna faid, l'andò so par l'âlber, mo dapp ch' l' avè fât una bæla spanzæ ed fîgh, l' an fo piò bôna ed turnær zà, e in st' môd, al zavateñ al psè viver tranquillamaint æter tarsaint ân.
Mo sicomm la vciâja l' ai cminzippiæva a dær fastidi, e l' era oramai stoff ed stær al mand, un bæl dè al fè vgnir zà da l' âlber la Môrt, digandi ch' l' era prant a andær con lî. E la Môrt l' al cundusè sobit a l' infêren.
Appanna che al Diævel ai vest arrivær, l' andò incañter al zavateñ, e tott arrabè al j i dess: - Ah ti po que, brott assasseñ! Par causa tô, l' è tarsaint ân che incioñ môr piò e i mî intaræs i vañ a la strapî, parchè incioñ veñ piò a stær ed cà que zà da me. Veñ pur dainter, che adæs e t' ajost pr' el fæst!
- Calma, calma. arspaus al zavateñ, aspæta pur un mumaint. Me a j ho un patrimoni ch' an so a chi lassærel, parchè int la furia ed vgnir vî, am sañ dscurdæ ed faer tstamaint. Vût faer una partida a scôpa cun me? S' a pêrd, el mî sustanz j en el tau, s' a venz a farain a mæz.
Sta proposta la piasè dimondi al Diævel che, master com l' è in tott i zugh, l' era sicur ed venzer, sicchè al fè la partida, mo al la pêrs.
A vadder un quæl cumpagn, ai veñs una fotta acsè granda, ch' al s' mess a biastmær com un tûrch, e al vôls replicær la partida, zugandes onna ed chelj ânom ch' l' aveva lè da lò, a l'infêren, e al pêrs anch qualla. Po, sicomm al s'intignò a seguitær al zugh, e a in pêrs æter óng', onna drî a cl' ætra, int un mumaint ed furaur, al ficcò fôra da l' infêren al zavateñ cun el dagg' ânom adannæ ch'al j aveva veñt, e l'assrò al purtañ, mittandi tant ed cadnâz.
Quand al zavateñ, ch' al s'era salvæ da l' infêren acsè a bañ marcæ, al s' truvò in mæz a la stræ, al taccò a pinsêr ai cæs sû. Cusa psêvel fær adæs cun chi dagg' cumpagn ch' l' aveva drî? Que bisugnæva tôr una risoluzian pr' en avanzær dal tott sainza cà, e dett e fât al dezidè d' andær so in Paradîs da San Pîr. ? Quall al m' acgnoss da un pæz, al pinsò in cor sô, e l' è sicur ch' am tûl dainter.
Mo San Pîr, arcurdandes totti el matîri e el buzaræt che cal bæl uriginæl l' aveva fât, ai dess stiæt e natt che in Paradis an j era piò sît par lò, parchè al n' aveva vlò dær a maint ai sû cunsei, e an s 'era brîsa salvæ l'anma.
- Cuss' è stæ? arspaus al zavateñ, en tirædi megga fôra del stori. Quand vo, cun i vûster cumpagn, a vgnessi una nôt a cà da me a dmandærom d' alôz, me, par quant a foss un puvratt e an avess brîsa trop sît, av tols dainter vluntira, sainza fær tant cuncoñ. Am pær che adæs che me, cun stel dagg' ânom ch'em veñnen drî, av dmand l' istassa cossa, an avædi brîsa da fær al schizignaus par lassærom fôra da l'oss. Andain pûr, dezidîv e avrî la pôrta. An farî che la pært dal vôster dvair!